piyano gibi hissediyorum kendimi.. eller geziniyor üzerimde herkes başka bir tuşuma basıyor başka bir ses duymak için..kırmıyorum bende kimseyi istedikleri sesleri vermek için çünkü sonun da bir melodi oluyor ve bu melodi ben oluyorum. müzik güzelleştikçe daha çok çalınıyorum..1993 yılında çalınan ilk eser 27 sayfaydı. 1999 yılında müziğe dönüştü 2000 yılında revize edildi sonra eskidi bitti. çalınmasını istediğim hiç bir eser yok çünkü akor bozuksa neyin çalındığının da önemi yok..evet akorum bozuluyor..bekliyorum ki yapılsın olmayınca da kendim yapıyorum.. bir süre sonra onuda yapamicam ve melodi tamamen bozulacak..notalar aynı olacak tuşlar aynı kalacak ama ortaya çıkan müzik ya ağlatacak ya da hüzünlendirecek.
