Veni-Vidi-Vici..

Dün aksam ailece yaptığımız geleneksel hafta sonu yemeklerinden birinde çok ilginç konular tartışıldı.. Babamın hayati fazla ciddiye alan tarzı ki öyle olmaması için hiçbir neden yok aslında, kendi açısından her bireyin aile içinde de olsa ne kadar farklı bakış açılarına sahip olduğunu bir kere daha kanıtladı bana. İçinde bulunduğum çalışmama olgusu beni rahatsız etmese de babam benden daha fazla endişeliydi bunun için. Annem ve babam bir an önce işe başlamamın hayatim için en doğru seçenek olduğunu düşünse de ben hayati yeni yerler keşfetmek, fotoğraf çekmek, yeni tatlar, insanlar, yaşamlar, yemekler.. tatmak olarak gördüğüm için gezgin yapım gereği bunun için erken olduğunu düşünüyorum. Şu andaki en büyük sıkıntım ne borsadaki paramın ne olduğu, ne patronuma yarın sunacağım sunumun bitip bitmediği, ne de iş yerimden kaçta çıkıp neye ne kadar zaman ayırmam gerektiği.. Bunları nedense insanın kendi kendine ortaya çıkarttığı gereksiz kasmalar olarak görüyorum şu kısacık konuklukta.. Benim tek sorunum yeni alacağım fotoğraf makinemi nasıl daha ucuza alıp hangi lensleri almak konusu..İste bu benim için şu anda çözmem gereken en büyük problem. İnsan ortalama 60-70 yıl yaşayacağı bu hayatin ki bu rakamın 1/3 u fark edemediğimiz, yaşayamadığımız ilk 20 yıl içinde geçtiği son yirmi yılın ise istediklerimizi yapacak ne enerjiye nede imkana sahip olabileceğimiz düşünülürse en verimli bu çağımda hayati neden kaçırayım?.. Evlenen arkadaşlarıma bakıyorum hayatları bir standartta akşam dizi izlemeye bazıları çocuk bakmaya ya da ev gezmelerine ayırmaktan `ya biliyor musunuz 27 Avrupa ülkesindeki sivil toplum kuruluşları gönüllüler bekliyor neden katılmıyoruz?` dediğimde gözlerindeki konuyu anlayamamanın yanında `ya ne diyor bu nasıl gideceğiz ben aksam eve gitsem de yatsam diye bekliyorum` seklindeki bakışları benim ya ben bir yerlerde yanlış yapıyorum ya da insanların yarısından çoğu şeklinde düşünmeme neden oluyor. Nedense beni hep uzaklar çağırıyor.. başkalarını çağırmıyor mu acaba? ben seçilmiş kişi miyim ya da bu insanlar bu çağrıları duymuyorlar mı? Ya da duyup göz ardı mı ediyorlar? Son günlerde  televizyonda bir reklam var İş Bankasının yeni uçuş kartını tanıtıyor. Şöyle bir cümle var orada `biraz uzaktan bakıldığında hayatınız bu iki nokta arasında` seklinde. Acaba size biraz uzaktan bakıldığında hayatınız hangi iki nokta arasında bunu hiç düşündünüz mü? Benim hayatımın bir doğrudan öte karmaşık çok bilinmeyenli bir denklemin çoklu kombinasyonları seklinde olmasına rağmen her gün bu denkleme bir bilinmeyen daha nasıl eklerim diye düşünüyorum. Hayat ne çok fazla düşünmeye ne de bir şeyleri ertelemeye yetecek kadar uzun ..Gidin-Görün-Yenin.. Denklemlerinizdeki bilinmeyenlerin artması dileğimle son sözüm ` Bulunduğun kıyıdan ayrılamazsan, Okyanusun ötesindeki adalara asla ulaşamazsın`...